Ræs gegn rasisma

Eftirfarandi ræðu flutti ég í störfum þingsins í dag*, þar sem ég reyni með fátæklegum orðum að brýna okkur til dáða gegn þeim rasísku hugmyndum sem allt of víða grassera í samfélaginu. Við megum aldrei láta þær skjóta rótum, við megum ekki normalísera þær.

Ég veit ekki hvort svona ræður skipta nokkru, eða þá hópurinn sem ég legg til að ráðherra skipi, en ég vil ekki hafa ekki sagt þetta, ef þannig má orða það.

Höfum við sofnað á verðinum? velti ég fyrir mér. Að einhverju leyti, held ég. Þetta er þá tilraun til þess að setja fram einhvers konar ræs gegn rasisma.

 

Virðulegi forseti,

Ég kveð mér hljóðs til að lýsa áhyggjum mínum af því hvert við stefnum, þá ekki bara íslenskt samfélag heldur kannski heimurinn almennt.

Nýlegar fregnir utan úr heimi kveikja þessa þanka, en inn í þá blandast einnig orðræða sem við höfum leyft okkur að normalísera, svo ég leyfi mér að sletta, gagnvart fólki sem af ýmsum ástæðum leitar hingað til lands af alls konar uppruna.

Höfum við sofnað á verðinum?

Þegar formaður efnahags- og viðskiptanefndar Alþingis talar um að mæta hluta hælisleitenda með stálhnefa, höfum við þá sofnað á verðinum? Þegar dómsmálaráðherra segir ríkisstjórnina ekki líða að velvild Íslendinga verði misnotuð með tilhæfulausum hælisumsóknum, höfum við þá sofnað á verðinum? Þegar það er orðið hluti af daglegu lífi okkar að lesa ummæli á netinu þar sem fólk, sem hefur ekkert sér til sakar unnið annað en það að vera af ákveðnu þjóðerni eða aðhyllast ákveðin trúarbrögð, er nítt og hætt og jafnvel hvatt til ofbeldis gegn því, höfum við þá sofnað á verðinum? Er það ekki skylda okkar að standa vörð um mannvirðingu?

Ég veit ekki hvort orð mín hér skipta nokkru, en ég vil þó reyna. Þetta er eitt af stóru vandamálunum sem vestræn samfélög standa fyrir. Og við eigum að taka þetta alvarlega, áður en það verður of seint.

Mig langar að beina orðum mínum til hæstvirts velferðarráðherra, um hvort það væri ráð að stofna sérstaka nefnd sem hefði það markmið að huga að þessum málum og leggja til leiðir til aukinnar víðsýni og manngæsku, bæði til að bregðast við ástandinu eins og það er, en ekki síst að fyrirbyggja að það versni. Við höfum stefnu um málrækt, landrækt, skógrækt og ýmiss konar rækt, þurfum við kannski stefnu um mannrækt?

*Mér tókst reyndar að fara rangt með nefndina, hverrar formaður talaði um stálhnefann, í ræðu minni en leiðrétti það svo í pontu og hér með. Þar er ég að vísa í orð Óla Björns Kárasons, formanns efnahags- og viðskiptanefndar.

Færðu inn athugasemd

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Breyta )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Breyta )

Tengist við %s